سوالی که همیشه ذهن منو مشغول کرده اینه که آدما چرا از فحش شنیدن از غریبهها ناراحت میشن؟
اگه یکی به یکی بگه مادر ج... آیا این فحش به خودی خود باعث میشه مادر طرف مشکل دار بشه؟
وقتی به کسی که براش هیچ اهمیتی نداریم میگوییم پدر سگ آیا پدر ایشان سگ خواهد شد؟
اصلا از یه دیدی که نگاه کنی فحش خیلی هم خوبه. فحش دادن باعث میشه عقده های روانی طرف تا یه حدی خالی بشه. مثلا اون کسی که تو وبلاگ قبلی من اومد و اون کامنت مستحجن(!) رو گذاشت خیلی هم منو خوشحال کرد. اونی که قرار بود بره خیابون و جوونای مردمو بگیره کتک بزنه یا تو گشت ارشاد به دخترای مردم گیر بده تا عقده ها و کمبوداش خالی بشه اومد اینجا با دو تا فحش خالی شد.
ولی فحش شنیدن از طرف کسانی که برامون مهمن میتونه دردناک باشه. من مامانم بهم بگه عوضی سه شبانه روز میشینم گریه میکنم. چون میدونم حتما عوضیم که بهم گفته عوضی. اگه دوست صمیمیم بهم بگه الاغ میشینم فکر میکنم چه کاری کردم که به نظرش احمقانه اومده و بهم میگه الاغ. ولی نوشته اون آدم بیکاری که معلوم نیست از کدوم کوره دهاتی به اینترنت دسترسی پیدا کرده و اومده وبلاگ منو خونده و کامنتی هم از سر عقده و کمبود نوشته چرا باید منو ناراحت کنه؟
اگه میخواستیم به حرفهای انسانهای پستی که دور و برمون کم نیستن توجه کنیم که زندگیمون جهنم میشد.
*پی اس: عماد بعدا برات تعریف میکنم که چی نوشته بود با هم بخندیم!
